Antonio Vivaldi. Nisi Dominus et Stabat Mater.
Philippe Jaroussky, kontratenor *
Marie-Nicole Lemieux, kontralt **
Ensemble Matheus
Dyr. Jean-Christophe Spinosi
Theatre des Champs-Elysees, Paryż, 6 grudnia 2008 r.
W programie:
1. Antonio Vivaldi – Nisi Dominus. (Ps. 126), RV 608 *
- 1. Nisi Dominus
- 2. Vanum est vobis
- 3. Surgite postquam sederitis
- 4. Cum dederit
- 5. Sicut sagittae
- 6. Beatus vir
- 7. Gloria Parti
- 8. Sicut erat in principio
- 9. Amen
2. Antonio Vivaldi – Qui sedes ad dexteram Patris, miserere nobis. (Gloria, RV 589) **
3. Antonio Vivaldi – Crucifixus (Credo, RV 592) * & **
4. Sinfonia for strings in B minor “Al Santo Sepulcro”, RV 169
- I. Adagio
- II. Allegro ma poco
Spinosi mi się podoba, więc nie będę go krytykował za włączenie tego utworu do programu koncertu. Zwłaszcza, że być może nie była jego decyzja. I sinfonia jest na szczęście bardzo króciutka. Ot kilka minut przerwy od popisów wokalnych Filipa i Mari-Nicole, czas na odsapnięcie i wykasłanie się, z czego też publiczność (bo chyba nie śpiewacy?) korzystała bez skrępowania.
5. Antonio Vivaldi – Stabat Mater, hymn for voice, strings & continuo in F minor, RV 621 **
- 1. Stabet Mater dolorosa
- 2. Cuius animam
- 3. O quam tristis
- 4. Quis est homo
- 5. Quis non posset
- 6. Pro peccatis
- 7. Eja Mater
- 8. Fac ut ardeat
- 9. Amen
W części na bis:
1. Duet Dimmi pastore (A. Vivaldi, La fida ninfa. RV 714)
2. Duet Son nata a lagrimar (G. F. Händel , Giulio Cesare in Egitto. HWV 17)
3. Aria Nel profondo w duecie (A. Vivaldi, Orlando Furioso. RV 728) - Nie mam pojęcia co wykonawcy w czasie tego duetu robili na scenie, ale sądząc po zachowaniu rozentuzjazmowanej publiczności to nie było nic normalnego.
Dysponowałem tylko nagraniem z poucinanymi oklaskami, więc miałem okazję wypróbować wreszcie w Audacity funkcje wyciszania.
